به دوستانت نزدیک باش، اما به دشمنانت نزدیکتر!
این پند حکیمانهای است که بیشتر اوقات درست از آب درمیآید، به عبارتی اگر شناخت درستی از وجوه و سیستم تفکر دشمنان خود داشته باشید، آنها هیچگاه نمیتوانند بر شما مسلط شوند!

این گفته ظاهرا در مورد یکی از دشمنان انسان یعنی کوسههای هراسبرانگیز هم صادق است و شاید اگر ما زودتر کوسهها را موشکافانه بررسی میکردیم، زودتر متوجه یکی از نقاط ضعف آنها میشدیم.
تا سپتامبر سال پیش، یعنی زمانی که نتایج یک تحقیق جالب در مورد کوسهها منتشر شوند، ما نمیدانستیم که کوسهها دید رنگی ندارند و عمدتا سیاه و سفید میبینند.
در این تحقیق، پژوهشگران در استرالیا، شبکیه چشم ۱۷ نوع کوسه مختلف را در با شیوهای به نام اسپکتروفتومتری مورد بررسی قرار دادند و متوجه شدند که در ۱۰ نوع از آنها هیچ سلول مخروطی در شبکیه وجود ندارد. سلولهای مخروطی مسئول احساس رنگها هستند. در سایر کوسهها هم در میان انبوه سلولهای استوانهای، فقط نوع خاصی از سلول مخروطی وجود داشت که میتوانست رنگ سبز را تشخیص بدهد.
در موجودات خشکیزنی دید رنگی برای بقا خیلی مهم است اما در موجودات دریازی این طور نیست و سیستم بینایی این موجودات بیشتر برای افتراق کنتراستها تکامل یافته است.
کاربرد این مسئله مشخص بود: لباسهای شنایی طراحی شود که طرح و الگو و رنگ خاصی داشته باشند تا کوسهها نتوانند آنها را به راحتی ببینند.
هامیش جولی و کریک اندرسون، به تازگی یکی از این لباسهای شنای مخصوصی را طراحی کردهاند.
به این ترتیب حتی اگر کوسه از حواس دیگرش مثل رهگیری خون استفاده کند و به یک انسان نزدیک شود، این احتمال وجود دارد که به سادگی قادر به تشخیص او نباشد و شناگر از حمله کوسه جان به سالم به دربرد. حتی به صورت مشابه میشود طرحهای در زیر بدنه قایقها نصب کرد، تا آنها مورد حمله کوسهها قرار نگیرند.
البته من در جایی ندیدم که کارآزمایی عملی برای این لباسهای شنا صورت گرفته باشد!
تاریخ: 24 / 5 / 1392برچسب:
لباس ضد کوسه ,
لباس زیبا ,
لباس برای اختفا ,
لباس برای استتار ,
لباس های جالب ,
لباس های جذاب,
لباس های دیدنی ,
لباس های محافظتی ,
طرز کار لبا س هی محافظتی,
,
متوقف کردن نور و هموار شدن مسیر اینترنت کوانتومی
تکان نخور، آماده، بگو سیب؛ تمام. تا حالا فکر کرده اید که شاید بشود این عبارات را به «نور» بگویید. دیگر نیازی نیست آهسته زیر لب تایید کنید؛ وقتی دانشمندان آلمانی نه فقط فکر که آن را عملی کرده اند دیگر جایی برای خجالت باقی نمی ماند.
نور در خلاء با سرعت ۳۰۰ میلیون متر بر ثانیه حرکت می کند. کسانی که قبلاً تلاش کرده بودند به نور افسار بزنند یک بار در سال ۱۹۹۹ توانستند سرعتش را تا ۱۷ متر بر ثانیه بکاهند و در آخرین کوششِ پیش از این، دو سال قبل موفق شدند برای کسری از ثانیه نور را متوقف کنند.
اما حالا یک گروه تحقیقاتی آلمانی با موفقیت یک دقیقه ی تمام نور را مهار کرده است. می پرسید چه طور؟ خوب، به سختی.
آنها ابتدا یک کریستال مات را برداشته و به منظور بر هم زدن حالت کوانتومی اتم های اش٬ به داخل آن لیزر شلیک کرده اند. با ایجاد دو حالت کوانتومی در آن اتم ها٬ دانشمندان قادر به شفاف کردن کریستال مات در مقابل دامنه ای مشخص از نورهای تابشی شدند (یعنی تنها شعاع هایی با بسامد خاص قادر به عبور از آن ناحیه بودند).
سپس یک اشعه لیزر دیگر با همان فرکانسی که کریستال نسبت به آن شفافیت داشت از درون منطقه مورد نظر عبور دادند و در همین حین لیزر نخست را قطع کردند تا یک باره کریستال، مات شود. نتیجه اینکه پرتو لیزر٬ در درون ماده متوقف شد. آن هم نه چند ثانیه٬ بلکه یک دقیقه کامل. یعنی زمانی که نور در آن می تواند ۱۸ میلیون کیلومتر سفر کند٬ یا ۲۰ دور دور ماه بزند٬ البته در صورتی که حبس نشده باشد.
به دیگر جزئیات این آزمایش نمی پردازیم؛ آنچه اهمیت دارد کاربردی است که دستاوردهای آن می تواند داشته باشد.
این محققان علاوه بر حبس نور، موفق شدند یک تصویر را هم با روش به کار رفته در آزمایش، ذخیره و سپس بازیابی کنند. از این روش و نتایج به دست آمده می توان برای انتقال کوانتومی داده ها استفاده کرد و بر اشکالات موجود در شبکه های کوانتومی فائق آمد. مخلَص کلام اینکه
یک تکه دیگر از جورچین اینترنت کوانتومی پیدا شده و این یعنی اینترنت خیلی خیلی سریع در راه است.